Terminal Kultury Gocław w Warszawie zaprasza 4 lutego 2026 roku, o godz. 19.30 do Fili Centrum Promocji Kultury w Dzielnicy Praga Południe na wernisaż wystawy fotografii Katarzyny Guzek, Zbyszka Milewskiego i Pawła Patynowskiego "Nie/Obecność". Wystawę można oglądać do 27 lutego 2026 roku. Wstęp wolny.
Wystawa „NIE/OBECNOŚĆ” to spotkanie trzech wrażliwości fotograficznych, które – choć różne w formie i języku – splatają się wokół pytania o obecność człowieka: w przestrzeni, w obrazie, w pamięci. Wspólnie prace trzech autorów tworzą wielogłos o obecności, która nie zawsze jest widoczna, ale zawsze pozostawia ślad – w przestrzeni, w obrazie, w pamięci odbiorcy.
Kasia kieruje obiektyw ku ludziom, którzy są, lecz pozostają w ukryciu. Jej portrety, w których twarze zasłonięte są skrawkami gazet, mówią o zatarciu indywidualności w świecie nadmiaru informacji i medialnego szumu. Każde zdjęcie to delikatna równowaga między byciem a znikaniem, między tożsamością a anonimowością. W tym ukryciu wciąż jednak pulsuje obecność – cicha, domagająca się zauważenia. To ślad człowieka, który, nawet zza maski, nadal istnieje. Zbyszek - Miasto. Człowiek. Światło.
Fotografia Zbyszka wyrasta z uważnej obserwacji codzienności. Artysta konsekwentnie pozostaje wierny fotografii ulicznej, traktując ją nie jako dokument, lecz jako narzędzie do opowiadania historii o relacjach między człowiekiem a przestrzenią miasta. Głównym obszarem jego działań jest Bydgoszcz – miasto znane mu „od środka”, fotografowane bez pośpiechu, z czułością i dystansem zarazem. Uzupełnieniem tego lokalnego pejzażu są miasta południa Europy – rozświetlone, intensywne, pełne kontrastów – które stają się naturalnym polem do dalszych wizualnych eksperymentów.
Wspólnym mianownikiem wszystkich prezentowanych prac jest człowiek. Pojawia się on niemal na każdym kadrze: czasem jako główny bohater, czasem jedynie jako cień, sylwetka lub punkt odniesienia w miejskim krajobrazie. Zbyszek nie interesuje się portretem w klasycznym znaczeniu, bardziej pociąga go moment przejściowy, gest, układ ciał w przestrzeni, napięcie pomiędzy anonimowością a intymnością sytuacji.
Artysta fotografuje wyłącznie w czerni i bieli. Monochromatyczność nie jest tu zabiegiem estetycznym, lecz świadomym wyborem ideowym. Jak sam podkreśla, brak koloru pozwala wyeliminować wizualny szum i skupić uwagę widza na treści obrazu: relacjach, świetle, rytmie miasta, emocjach ukrytych w pozornie zwyczajnych scenach. Źródeł swojej wrażliwości Zbyszek upatruje w twórczości bydgoskiego fotografa Jerzego Riegla, mistrza lokalnej narracji wizualnej, a także w dorobku Henriego Cartier-Bressona, którego koncepcja „decydującego momentu” wciąż wybrzmiewa w jego fotografiach. Jednocześnie autor chętnie sięga po bardziej ekspresyjny język obrazu, inspirowany kontrastową estetyką Daido Moriyamy – stąd w wielu pracach wyraźna gra światła i cienia, ziarnistość oraz świadome operowanie niedoskonałością.
Prezentowana wystawa jest zaproszeniem do zatrzymania się w biegu codzienności i spojrzenia na miasto na nowo – poprzez spojrzenie fotografa, który nie szuka sensacji, lecz prawdy ukrytej w najprostszych gestach. To opowieść o obecności człowieka w przestrzeni, o ulotności chwili i o tym, że nawet najbardziej zwyczajna scena może stać się obrazem, jeśli tylko poświęcimy jej wystarczająco dużo uwagi.
Paweł w swoich cyklu „Chcę, żeby było jutro” rozwija temat obecności w wymiarze emocjonalnym i metaforycznym. Jego fotografie są refleksją nad ulotnością, samotnością i wzajemnym przenikaniem się świata i człowieka. To obrazy, które dotykają granicy pomiędzy tym, co obecne, a tym, co już było, pomiędzy śladem, który zostaje, a chwilą, która przemija.
Wspólnie prace trzech autorów tworzą wielogłos o obecności, która nie zawsze jest widoczna, ale zawsze pozostawia ślad – w przestrzeni, w obrazie, w pamięci odbiorcy.
Katarzyna Guzek – urodzona w 1976 roku w Szubinie, od zawsze zafascynowana fotografią, z pasją zatrzymuje ulotne chwile w swoich kadrach. Jej twórczość skupia się głównie na ludziach, ich otoczeniu, relacjach i emocjach. Portrety wykonuje zazwyczaj w czarno-białej tonacji, wierząc, że kolor odciągałby uwagę od istoty przedstawianego tematu. Jednak jako entuzjastka motta „Nigdy nie mów nigdy”, ciągle poszukuje „swojego” koloru, co może zaowocować barwnymi fotografiami w niedalekiej przyszłości.
Zbigniew Milewski – urodzony w 1970r. mieszkaniec Bydgoszczy, specjalizuje się w czarno-białej fotografii ulicznej. Uwiecznia Bydgoszcz również na klasycznej kliszy fotograficznej. Jego zdjęcia to próba uchwycenia „decydującego momentu” – pojęcia, które opisał Henri Cartier-Bresson. Dla autora to ta jedna, ulotna chwila, w której światło, ruch i otoczenie splatają się w kadrze, tworząc esencję fotografowanego świata. Fotografuje nie tylko w Bydgoszczy, lecz także w wielu miastach południowej Europy. Każde zdjęcie traktuje jako wizualną opowieść o spotkaniu człowieka z architekturą miasta. Media:
Paweł Patynowski – Urodzony w 1971 roku, mieszkający w Kaliszu fotograf, informatyk z humanistyczną duszą. W swojej twórczości wykorzystuje nowoczesne techniki cyfrowe oraz szlachetne metody fotograficzne z XIX wieku. Jego prace, choć wymyślone i nieoczywiste w odbiorze, zachowują autentyczność, gdyż powstały okiem obiektywu. Pozostawia odbiorcy szerokie pole do interpretacji, kierując się myślą H.D. Thoreau: „Liczy się nie to, na co patrzysz, tylko to, co widzisz”.
Guzek, Milewski, Patynowski - Nie/Obecność
Miejsce wystawy: Terminal Kultury Gocław filia CPK
Adres: Podskarbińska 2 : Warszawa
Lokalizacja:
