Elliott Erwitt - Retrospektywa - wystawa fotografii Dom Spotkań z Historią Warszawa

W 2026 roku Dom Spotkań z Historią w Warszawie świętuje swoje 20. urodziny. Z tej okazji DSH zaprasza od 20 marca 2026 roku na wyjątkową wystawę blisko 130 zdjęć Elliotta Erwitta, legendarnego fotografa agencji Magnum Photos. To pierwsza w Polsce tak obszerna, retrospektywna ekspozycja, ukazująca ponad 70 lat pracy Erwitta - artysty, który do dziś inspiruje fotografki i fotografów różnych pokoleń na całym świecie. Oprowadzenie kuratorskie przewidziano 22 marca 2026 roku, o godz. 13.00. Wystawa 20 września 2026 roku.

Elliott Erwitt urodził się w Paryżu. Dzieciństwo spędził we Włoszech. Dekadę później jego rodzina powróciła do Francji, by tuż przed wybuchem II wojny światowej przenieść się do Stanów Zjednoczonych. Zaczął fotografować we wczesnej młodości. W ciągu kilkudziesięciu lat kariery zawodowej dokumentował historię polityczną i społeczną XX wieku. Jako fotoreporter podróżował po USA, Europie, Kubie, Nikaragui, Meksyku, Japonii i Pakistanie. Zajmował się również reklamą i filmem. Gdy w 1953 roku, na zaproszenie Roberta Capy dołączył do prestiżowej agencji Magnum, pracował już jako freelancer, a jego zdjęcia były publikowane w czołowych amerykańskich magazynach. Na zlecenie magazynu "Time” fotograf dwukrotnie odwiedził Polskę (w 1959 i 1964 roku), wykonując zdjęcia mi.in. w Warszawie, Krakowie, Częstochowie i Gdańsku. Pod koniec lat 60. Erwitt przez trzy lata był prezesem Magnum.

Przez kilka dekad Elliott Erwitt uwieczniał życie codzienne zwykłych i niezwykłych ludzi, dokumentował chwile ulotne i historyczne z niezwykłą dbałością, ale przede wszystkim z humorem i oddaniem. Sposób, w jaki patrzył na Paryż, Nowy Jork, Saint Tropez czy Warszawę, zmienił sposób, w jaki ludzie postrzegali te miejsca i jak o nich opowiadali. Nikt inny fotografując psy, tak dobrze nie sportretował ich właścicieli, prawdopodobnie dlatego prace te należą do najbardziej uwielbianych i zarazem ikonicznych w jego niezwykłym dorobku.

Elliott Erwitt – RETROSPEKTYWA to wydarzenie nie tylko dla wielbicielek i wielbicieli oraz znawców i znawczyń fotografii. Prezentowane na wystawie fotografie artysty są przykładem połączenia dowcipu, absurdu i elegancji – charakterystycznej dla jego twórczości perspektywy. Tym samym kuratorki zwracają uwagę na jasną stronę natury człowieka, odwołują się do piękna zwykłych chwil, które zazwyczaj umykają pod ciężarem codzienności.

Elliott Erwitt był wszechstronnym artystą, który na swoich zdjęciach uwiecznił codzienne życie, ważne momenty w historii, zwykłych ludzi, osobistości show-biznesu i polityki oraz… psy. Jego fotografia, to niezwykły zapis czasu i miejsc. Niepowtarzalne, piękne źródło historyczne, prowokujące do myślenia i jednocześnie sprawiające przyjemność” – podkreśla współkuratorka wystawy, Katarzyna Puchalska.
„Wpływ, jaki prace Erwitta wywarły na kanon fotografii XX wieku, jest nie do przecenienia – dodaje współkuratorka, Beata Łyżwa-Sokół – Eliott Erwitt nie bał się świata, być może dlatego – co widać na zdjęciach – że był nim zachwycony. Szukał w ludziach piękna, prawdy, zaś będąc wobec nich szczerym, portretował ich trochę na poważnie, a równocześnie żartobliwie. Najsłynniejsze fotografie Erwitta są całkiem serio, a trochę nie, pozwalają spojrzeć na siebie z dystansu, są afirmacją życia i wywołują uśmiech na twarzy oglądających.

Kuratorki: Katarzyna Puchalska, Beata Łyżwa-Sokół

Kuratorzy pierwszej wersji wystawy: Elliott Erwitt, Andrea Holzherr (Magnum Photos)

Projekt graficzny wystawy i identyfikacji wizualnej: Barbara Sługocka, Julia Wróblewska (Lotne Studio)

koordynacja projektu i produkcja wystawy: Beata Łyżwa-Sokół, Christiana Vieira (Magnum Photos)

Fotografie pochodzą ze zbiorów Magnum Photos.

Elliott Erwitt właśc. Elio Romano Ervitz (1928-2023) – amerykański fotograf, fotoreporter i filmowiec. Czołowy twórca agencji Magnum, uważany za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli nurtu fotografii humanistycznej. Elliott Erwitt zaczął fotografować we wczesnej młodości. W ciągu kilkudziesięciu lat kariery zawodowej dokumentował historię polityczną i społeczną XX wieku. Podróżował jako fotoreporter po USA, Europie, Kubie, Nikaragui, Meksyku, Japonii i Pakistanie. Fotografował celebrytów XX wieku. Zajmował się również reklamą i filmem. Urodził się w Paryżu w rodzinie rosyjskich emigrantów, dzieciństwo spędził we Włoszech. Rodzina na krótko powróciła do Francji (około 1938 roku), by tuż przed wybuchem II wojny światowej przenieść się do Stanów Zjednoczonych. W latach 40. studiował fotografię w Los Angeles City College oraz fotografię i sztukę filmową w New School for Social Research w Nowym Jorku, gdzie zamieszkał w 1948 roku. Już w czasach szkolnych pracował w jednym z laboratoriów w Hollywood i dorabiał jako fotograf ślubny. Używał wówczas aparatu marki Rolleiflex. Później sięgnął po małoobrazkową Leicę. W Nowym Jorku poznał fotografów Edwarda Steichena i Roberta Capę oraz Roya Strykera (byłego szefa agencji Farm Security Administration, odpowiedzialnego za stworzenie fotograficznej dokumentacji Ameryki w latach 1935–1944), który zatrudnił Erwitta w Standard Oil Company, a następnie zlecił mu realizację projektu dokumentującego miasto Pittsburgh. W latach 1951–1953 służył w armii amerykańskiej jako fotograf wojskowy we Francji i w Niemczech. Robił również zdjęcia dla siebie. Za pracę „Bed and Boredom (Łóżko i nuda)” otrzymał drugie miejsce w konkursie magazynu „Life”. Gdy w 1953 roku Erwitt dołączył do agencji Magnum (na zaproszenie Capy), pracował już jako freelancer dla pism „Collier’s”, „Look”, „Life” i „Holiday”. W latach 50. i 60. jego zdjęcia były publikowane w czołowych amerykańskich magazynach. Pod koniec lat 60. przez trzy lata pełnił funkcję prezesa Magnum. Fotografia Erwitta „New York City”, 1953 przedstawiająca jego żonę, nowo narodzoną córkę Ellen i kota Brutusa znalazła się na słynnej wystawie „The Family of Man (Rodzina człowiecza)” w Museum of Modern Art w Nowym Jorku (1955), której kuratorem był Edward Steichen, i stała się jednym z ikonicznych zdjęć tej ekspozycji. W latach 50. dwukrotnie wyjeżdżał do Moskwy - w 40. rocznicę Rewolucji Październikowej (1957) oraz z okazji wizyty wiceprezydenta USA Richarda Nixona w ZSRR i Polsce (1959). Kolejny raz był w naszym kraju w 1964 roku. Odwiedził wiele miast i miasteczek, w tym Warszawę, Kraków i Gdańsk. Podróżował po Polsce, Czechosłowacji i Węgrzech na zlecenie magazynu „Time”, robiąc materiał o życiu codziennym w krajach socjalistycznych. Na przełomie lat 60. i 70. zaczął realizować filmy dokumentalne, wśród nich „Beauty Knows No Pain” (1971), „Red, White and Bluegrass” (1973) oraz najbardziej znany „The Glassmakers of Herat” (1977), reklamy telewizyjne, a później komedie. W 1988 roku przygotował retrospektywę swoich prac – „Personal Exposures”. Jego rozpoznawalny styl charakteryzuje wrażliwość, niezwykłe wyczucie, spostrzegawczość i specyficzny rodzaj humoru w łapanych na gorąco zabawnych, dziwnych i optymistycznych sytuacjach z życia codziennego. Słynna stała się jego wypowiedź: „Dla mnie fotografia jest sztuką obserwacji. Chodzi o znalezienie czegoś interesującego w zwyczajnym miejscu”. Jest ceniony jako wnikliwy portrecista artystów, polityków i osobistości XX wieku. Tworzył prywatne, intymne cykle (seria z Marilyn Monroe w 1956 roku) i fotografował celebrytów w sytuacjach publicznych (słynny „Czarno-biały bal Trumana Capote’a” w 1966 roku w Nowym Jorku). Wiele z jego zdjęć stało się ikonami, m.in. portrety Marilyn Monroe w białej plisowanej sukni z planu „Słomianego wdowca” (1955), Jacqueline Kennedy w czarnej woalce na pogrzebie prezydenta USA Johna F. Kennedy’ego (1963) czy kadr przedstawiający wiceprezydenta USA Richarda Nixona i I sekretarza KPZR Nikity Chruszczowa podczas otwarcia Amerykańskiej Wystawy Narodowej w Moskwie (tzw. „Debata kuchenna” w roku 1959). Erwitt pracował na planach kilku filmów, m.in. „On the Waterfront” (1954) i „The Misfits” (1961) – ostatniego ukończonego obrazu z Marilyn Monroe. Fotografował również Johna F. Kennedy’ego w Białym Domu, Fidela Castro i Che Guevarę na Kubie oraz Humphreya Bogarta, Grace Kelly, Marlene Dietrich, Jacka Kerouaca, Arthura Millera, Andy’ego Warhola. W 2011 roku Elliott Erwitt otrzymał nagrodę za całokształt twórczości przyznawaną przez International Center of Photography (ICP) w Nowym Jorku, nazwano go wówczas „świadkiem historii i marzycielem z aparatem”. W 2015 roku został uhonorowany nagrodą za wybitny wkład w rozwój fotografii przez World Photography Organisation (Sony World Photography Awards – Outstanding Contribution to Photography). Miał liczne wystawy w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Niemczech, Francji, Włoszech, Austrii, Wielkiej Brytanii, Belgii, Holandii, Szwajcarii, Hiszpanii, Polsce, Czechach, Japonii, Chile, Brazylii, Australii. W 2005 przyjechał do Polski na otwarcie swojej wystawy w Yours Gallery w Warszawie. Wydał kilkadziesiąt albumów fotograficznych, m.in. „Photographs and Anti-Photographs” (1972), „The Private Experience” (1974), „Recent Developments” (1978), „Personal Exposures” (1988), „Dog Dogs” (1998), „Museum Watching” (1999), „Snaps” (2001), „Personal Best” (2006), „Elliott Erwitt’s Dogs” (2008), „Elliott Erwitt’s New York” (2008), „Elliott Erwitt’s Paris” (2010), „Home Around the World” (2016), „Cuba” (2017), „Pittsburgh 1950” (2017), „Scotland” (2018), „Found Not Lost” (2021), „Last Laughs” (2025).

Elliott Erwitt - Retrospektywa

niedziela 22 marzec 2026 13:00

piątek 20 marzec 2026
niedziela 20 wrzesień 2026

Miejsce wystawy: Dom Spotkań z Historią
Adres: Karowa 20 : Warszawa

Lokalizacja:

Podobne artykuły

Sorry, this website uses features that your browser doesn’t support. Upgrade to a newer version of Firefox, Chrome, Safari, or Edge and you’ll be all set.