forkredit.com | | vivaspb.com | finntalk.com

Jerzy Boniński - Fotografie

Miasto - Piła.

j-boninski-fotografie22 kwietnia 2016 roku o godz. 18.00 zapraszamy do Galerii Muzeum S. Staszica w Pile na wernisaż wystawy fotografii Jerzego Bonińskiego pt. "Fotografie".

Umberto Eco stworzył pojęcie „dzieła otwartego” – struktury niepoddającej się dosłownemu porządkowi przyczynowo-skutkowemu, nieciągłej, możliwej do uzupełnienia przez odbiorcę. Zostawienie przestrzeni dla odbiorcy, sugestywna niejednoznaczność wyrażająca istotę rzeczy (zamiast ją opisywać i tym samym zasłaniać) jest także cechą twórczości Jerzego Bonińskiego. [... ]

Roland Barthes wyróżnił studium i punktum, gdzie studium stanowi bezosobową, neutralną obserwację, punktum zaś jest jak niespodziewane ukłucie igły, moment „wyrwania” z porządku czasu, intuicyjny impuls. To punktum odpowiada za niejasne odczucie niepokoju, tym samym nie pozwalając nam pozostać w stanie nieporuszonego niewidzenia.

Co może stanowić źródło niepokoju u oglądającego fotografie Jerzego Bonińskiego?

Artysta tworzy kompozycje ze zwyczajnych na pozór przedmiotów, ustawianych naturalnie – tak jak układa się książki na półce. Przedmioty wydają się być dostępne, blisko nas – „na wyciągnięcie ręki”. Światło sugeruje pogodny nastrój, intensywny, słoneczny dzień. Pozornie nic się nie dzieje.

Gdy zaczynamy jednak głębiej wnikać w zdjęcia, niepostrzeżenie zauważamy, że elementem kompozycji jest zastygła w ekstatycznym grymasie odcięta głowa. Dostrzegamy pęknięcie na kubku, naprawione ręką sprawnego rzemieślnika, nieobecnego, niepotrzebnego już w naszych czasach seryjnej produkcji. Zatrzymujemy się na ludzkim wyrazie oczu klowna. Zaczynamy nagle czuć, jak widzi autor, stajemy się świadkami procesu patrzenia, procesu powstawania obrazu. Artysta wydaje się być tuż obok. [... ]

Autor nie daje odpowiedzi, dlaczego zestawił ze sobą akurat takie przedmioty, często z marginesu, stare, zużyte, dlaczego sięga po fotografie obciętych głów. Zostawia tylko ślady, w których uważny obserwator może dostrzec główne obszary zainteresowań artysty, jego przeczucia na temat otaczającej go rzeczywistości. Może dostrzec także obrazy archetypowe i symbole tkwiące w naszej nieświadomości. Prawdopodobnie przed wynalezieniem języka ludzie komunikowali się poprzez wskazywanie na konkretne przedmioty. Szklanka wody, głowa bez korpusu, odwrócone lustro, kolor nagiego ciała, pomalowane na czerwono paznokcie, nogi zmierzające naprzód...

Wizualny monolog wewnętrzny – zapis procesu patrzenia będzie się zmieniał, przekształcał, zamazywał wraz ze zmianami, jakie zachodzą w artyście i otaczającym go świecie. Zawsze jednak pozostanie niedokończony, tak jak nie sposób zakończyć nagle naturalnych procesów życiowych – rodzenia się, rozkwitania, dojrzewania, starzenia się, zanikania. [... ]

Podobny rodzaj niepokoju egzystencjalnego, działania naznaczonego samoświadomością i poczuciem odrębności znajduję w postawie Jerzego Bonińskiego. Artysta w bardzo współczesny sposób, łącząc spojrzenie malarza z medium, jakim jest fotografia, dotknął tajemnicy czasu, przemijania. Artysta połączył „realność” przypisywaną fotografii z wrażliwością malarza oraz intelektualisty pragnącego zyskać samowiedzę. Świadomość nieuchronności pewnych procesów wzmaga często odczuwanie intensywności istnienia.

Artysta uwodzi nas swoimi fotografiami. Gdy wkroczymy w jego świat, zauważymy jednak, że intensywność estetyczna idzie w parze z intensywnością obserwacji, która nie pozwala na konsumowanie czysto estetycznych doznań. Wizualne piękno zestawione jest z fragmentami odsyłającymi do dramatycznych nieraz wydarzeń, impulsów „wyrywających” nas z logicznego porządku czasu i kierujących nasze myśli w kierunku kresu. Pomiędzy liniami granicznymi wszystko jest jednak możliwe.

Marta Kawecka (fragmenty tekstu z katalogu)

Jerzy Boniński - urodził się w Warszawie w 1955 roku. Studiował na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie, gdzie w 1981 uzyskał dyplom w pracowni prof. Tadeusza Dominika. Od 1983 do1989 był asystentem prof. Tadeusza Dominika, a w latach 1989-1996 asystentem prof. Zbigniewa Gostomskiego. Od 1996 jako adiunkt II stopnia prowadzi samodzielną pracownię rysunku na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie. Na początku lat 90. zainteresował się fotografią, którą zajmuje się do chwili obecnej. W 2012 otrzymał nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego.


Galeria Muzeum S. Staszica w Pile
Adres: ul. Browarna 18, Piła
Jerzy Boniński - Fotografie
Wernisaż wystawy: 22 kwiecień 2016 r., godz. 18.00
Termin wystawy: 22 kwiecień - 11 maj 2016 r.

 

Podobne artykuły :

» Jowita Mormul - Replikacje

Galeria 022 mieszcząca się w Związku Polskich Artystów Plastyków w Warszawie zaprasza 26 września 2016 roku o godz. 19.00 na wernisaż wystawy fotografii Jowity Mormul pt. „Replikacje”.

» Wacław Wantuch - Platinium

Leica 6x7 Gallery Warszawie zaprasza 15 września 2016 roku o godz. 19.00 na Wernisaż wystawy fotografii Wacława Wantucha pt. „Platinium”. Leica 6×7 Gallery zaprezentuje nowe oblicze oraz nowy...

» Stefania Gurdowa - Klisze przechowuje się

Rzeszowskie Stowarzyszenie Fotograficzne oraz Galeria Nierzeczywista w Rzeszowie zaprasza Wernisaż w 12 sierpnia o godz. 18.00 na wernisaż wystawy fotografii pt. „Klisze przechowuje się”...

» 100x100 - Stefan Arczyński - wystawa fotografii

Muzeum Miejskie Wrocławia, Stary Ratusz zaprasza 30 lipca 2016 roku o godz. 17.00 na wystawę fotografii Stefana Arczyńskiego z okazji setnych urodzin artysty.

» Michał Edward Dudek - Wystawa heliografii

Zapraszamy 20 czerwca 2016 roku o godz. 19.00 do Kawiarnii Kosmos we Wrocławiu na wernisaż wystawy heliografii Michała Edwarda Dudka. Wystawa dedykowana wybitnemu aktorowi Zdzisławowi...

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy


Odśwież