Zaloguj Zarejestruj

Zaloguj

Papier solny -  jedna z tzw. szlachetnych technik fotograficznych. Technologia z około 1839 roku gdzie azotan potasu zawieszony jest w pierwotnej emulsji fotograficznej składającej się z żelatyny, soli kuchennej i cytrynianu żelazowego. Wywołanie polega na wypłukaniu naświetlonego obrazu w zwykłej wodzie oraz utrwaleniu. Talbotypie i papiery solne można tonować nadając im różne kolory. Często stosuje się do tego sole złota. Zwiększa to ich trwałość. Papiery solne z lat 50. XIX wieku do dziś zachowują swój pierwotny wygląd.
Chromaton - opracowana przez C. Butemana dawna metoda fotografii barwnej oparta na tonowaniu wyciągów barw skopiowanych na papierze, którego emulsja umieszczona jest na pośredniej warstwie kolodionowej. Po tonowaniu emulsję z papierów zdejmowano i przenoszono na inne wspólne podłoże papierowe.
Luksogram - praca powstała przez bezpośrednie naświetlenie obiektu / przedmiotu leżącego na papierze fotograficznym.
Argentotypia - dawna metoda kopiowania fotograficznego wynaleziona w 1842 roku przez J. F. Herschela, stosowana na papierach z warstwą światłoczułą zawierającą obok soli srebrowych również sole żelazowe; obrazy wykonywane tą metodą odznaczały się dużą dokładnością (oddaniem szczegółów).
W górę